... her varlık birey olduğu için zorunluluk dolayısıyla yalnızdır. Halbuki bütün bireyler ne aynı tarzda ne de aynı yoğunlukta yalnızdırlar: Herkes, yalnızlık hiyerarşisinin farklı bir derecesinde yerini alı; hain ise bu hiyerarşinin en uç noktasında bulunur.
Hakikaten yalnız varlıklar, insanlar tarafından terk edilmiş olan değil insanlar arasında acı çekendir; kendi çölünü peşi sıra panayırlarda sürükleyen ve mütebessim cüzamlılık, tamiri imkansızlık komedyenliği yeteneklerini sergileyendir.
Her varlık bir başka varlığın can çekişmesiyle beslenir: anlar zamanın kansızlığı üzerine vampir üşüşürler- dünya, gözyaşlarının biriktiği bir yerdir...
Tabiatta bütün varlıkların kendi yerleri varken, insan metafizik olarak başıboş dolaşan, hayatın içinde kaybolmuş, yaratılış içinde tuhaf kaçan bir yaratık olmayı sürdürmektedir. Tarihe muteber bir hedef bulan hiç kimse çıkmamıştır ama herkes ayrı ve acayip bir hedef bolluğudur ki ereklik fikri geçersizleşmiş ve zihnin ucuz bir malı gibi yitip gitmiştir.