begüm
@pluvuophile
kitap bir limandı benim için. kitaplarda yaşadım, ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.
depresyon, yaşantı ve davranış düzeyinde kişinin istek ve idealleriyle olan bağlantısının kesilmesiyle, bunlara dönük farkındalığın azalmasıyla ilişkilidir. depresif kişinin tek ideali kalmıştır: kendini kötü ve mutsuz hissetmemek.
Sayfa 134
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
değer ve ideallerimizi bize gösterecek olan şey ise duygularımızdır. özellikle de o hiç sevmediğimiz olumsuz duygularımız: Üzüntü, mutsuzluk, karamsarlık, pişmanlık, suçluluk, utanç. Yeter ki, bakıp görmesini bilelim.
Sayfa 134
sadece bir yaz daha yaşamak istiyordu, ama öylesine dolu dolu ki, bütün bir yaşamın yerini tutacak kadar.
Sayfa 64
hayır, artık yaşama dair hiçbir şey hissetmek istemiyordu, bir anda darmadağın edecek olduktan sonra onu pek çok anıya bağlayan iyiliği ve güzelliği hissetmek istemiyordu artık.
Sayfa 57
belki de insan... en büyük utancı... kendine en yakın hissettiklerine karşı duyar.
Sayfa 47