Hem mutluluk neydi ki zaten? Bencilce
bir doygunluk olmadığından emindi. Bu, ancak mutluluğun tam tersi olabilirdi. Asıl mutluluk kaynağı başkalarını sevmek ve onlara değer vermekti.
Ne de olsa büyüdüğüm evde mesele hep tartışmalara, gerçeğin ne olduğuna, hangi tarafın haklı olduğuna gelir, bitmek tükenmek bilmeyen kavgalardan birbirimize bir adım daha yaklaşıp da sevmeye bir türlü sıra gelmezdi.