Bu durumda ( daha derin benlik duygunuzu Var’lıktan aldığınızda , “bir şey haline gelme” psikolojik gereksiniminden kurtulduğunuzda ) her şey onurlandırılır, ama hiçbir şey önemli olmaz. Formlar doğar ve ölürler , ancak siz formların altındaki ebedi olanın farkındasınızdır. Siz GERÇEK OLAN HİÇBİR ŞEYİN TEHDİT EDİLEMEYECEĞİNİ bilirsiniz.
Her hastalık aslında bizim bir parçamız, bizim dışavurumumuzun bir parçasıdır. Yoga felsefesine göre, hastalıklar ve acılar geçmiş eylemlerimizin meyveleridir. Yani yarattığımız şeyin sorumlusu biziz. Acının bir alarm çanı olduğuna şüphe yoktur ama o içinde kendi çözülme ve kendini aşma tohumunu da barındırır.