Hasan
@pourlequipe
Gerçekçi olmaya çalışacağım.
Churchill'in babası ona , Yahudilere hayran olmayı öğretmişti ve Siyonizm'i iki bin yıllık ıstırabın doğal sonucu olarak görüyordu. Churchill, Lenin'in, Sovyet Rusya' da yarattığı kızıl korku sonrasında Siyonist Yahudilerin "Uluslararası Yahudi denen şeytani bir ucubenin önderliğindeki bir Yahudi hareketi olan Bolşevizm denen vahşete karşı panzehir olacağına" inanıyordu.
Reklam
1000 yıl boyunca Kudüs sadece Yahudilere aitti: 400 yıl boyunca Hristiyanların ve 1300 yıl boyunca da Müslümanların oldu ve bu üç inanç da Kudüs'ü kılıçla, mancınıkla ve sahra topuyla kazandılar.
.. Amerika ve İsrail bundan fazlasını paylaşıyordu çünkü ikisi de ilahi bir boyutu da olan özgürlük idealleri üzerine kurulmuş ülkelerdi: Biri "tepedeki şehir" olan yeni Siyon ve diğeri de eski Siyon'du. Amerikalı Yahudiler zaten sadık destekçilerdi ama artık Amerikalı evanjelistler de İsrail'in kutsanmış bir ülke olduğunu düşünmeye başlamışlardı.
Evanjelistler, İsa'nın gelmesi için gereken iki şartın yerine geldiğine inanıyorlardı: İsrail kurulmuş ve Kudüs Yahudilerin eline geçmişti. Geriye sadece Üçüncü Tapınak'ın kuruluşu ve yedi yıl sürecek felaketler kalmıştı. Bunun ardından Aziz Michael, Zeytin Dağı'nda belirecek ve Tapınak Dağı'nda Deccal'le savaşacaktı. Bunun sonunda Yahudilerin din değiştirmesi ya da imhası gerçekleşecek ve son olarak İsa ikinci kez gelip bin yıl dünyada hüküm sürecekti.
Kudüs'ün ele geçirilmesi en seküler Yahudileri bile sevindirdi. Siyon tutkusu öylesine derin, öylesine eski, şarkılara, dualara efsanelere öylesine işlemiş, Duvardan ayrılık öylesine uzun ve acılı olmuş, mukaddesat enerjisi öylesine güçlüydü ki dünyanın dört bir yanındaki, en dinden uzak Yahudiler bile dini bir deneyime yaklaşan ve modern dünyada elde edebilecekleri en üst seviyedeki bir coşku hissettiler.
Reklam