zeyyn
@preciousstone
Dışarıdaki hava bile Rio'nun ruh hâline uygundu. Gökyüzü basık ve griydi ve okyanusun nerede başladığı dahi seçilemiyordu. Şiddetli, hiddetli iç çekişlerle bir yukarı, bir aşağı şahlanan, iç içe geçmiş tek bir yabanıllık kütlesiydiler.
Sayfa 162
"...Ama ne yazık ki düzgün atmasını bildiği halde kör ve sağır olan nice yürekler vardır."
" Ya kalbim bir gün artik atmazsa?"
Sayfa 178
Momo yavaş yavaş anladı ki yeni açan hiçbir çiçek bir öncekine hiç benzemiyordu, her biri apayrı güzeldi ve bu yüzden hep "en güzeli işte budur, daha güzeli olama" düşüncesine saplanıp kalıyordu
Sayfa 181