Kısa süre sonra ondan uzakta olacağım kaygısı yaşasam da, onun için bir hiç olduğumu bilsem de Bay Rochester'la yeniden karşılaşmanın beni çok mutlu edeceğini biliyordum. Mutluluk verme konusunda onda öyle bir güç vardı ki...
"Üşüyorsun; hastasın ve aptalsın," dedi.
"İspatla," diye karşılık verdim.
"Birkaç kelimeyle ispatlayayım. Üşüyorsun çünkü yalnızsın. İçindeki ateşi kimse körükleyemiyor. Hastasın çünkü insanoğluna bahşedilen en güzel, en yüce ve en tatlı duygular senden uzak duruyor. Aptalsın çünkü bu kadar acı çekmene rağmen o duyguyu ne yanına çağırıyorsun ne de seni beklediği yere doğru bir adım atıyorsun."
Ona aşık olmak gibi bir niyetim yoktu. Sevgili okurum biliyor ki yüreğimde filizlenen bu aşk tohumlarını ruhumdan söküp atmak için çok uğraştım. Oysa şimdi, onu yeniden gördüğümde hepsi yemyeşil ve dipdiri canlanıverdi. Yüzüme bile bakmadan beni kendine âşık etti.