In June 1871 Victor Emmanuel transferred his residence to Rome, ignoring all protests and excommunications of the pope. The new government offered the pope an annual subsidy together with the free and unhindered exercise of all his spiritual functions. But Pius angrily rejected the offer and continued his protests as the “prisoner of the Vatican.” He forbade Italy’s Catholics to participate in political elections. But this only left a free field to the radicals. The result was an increasingly anticlerical course in the Italian government. This unpleasant condition, the Roman Question, reached no solution until Benito Mussolini concluded the Lateran Treaty in February 1929. In the treaty, the pope renounced all claims to the former Papal States and received full sovereignty in the small Vatican State.
You think the dead we have loved ever truly leave us? You think that we don't recall them more clearly than ever in times of great trouble? Your father is alive in you, Harry, and shows himself most plainly when you need of him.
yufka yürekli siriusum benim
Arkadaşın Ron'un bu baykuşu isteyeceğini düşündüm, ne de olsa artık bir faresi olmaması benim suçum.
"Sanıyor musun ki sevdiklerimiz ölünce bizi gerçekten de terk ederler? Zora düştüğümüzde onları her zamankinden de berrak bir şekilde hatırlamadığımızı mı sanıyorsun? Baban senin içinde yaşıyor Harry ve ona ihtiyacın olduğu zamanlarda kendini açıkça gösteriyor. Başka nasıl gidip de özellikle o Patronus'u
yaratabilirdin ki? Çatalak dün gece yine
koşuyordu."
"Şunu tereddüt etmeden
söyleyebilirim ki, James oğlunun şatodaki gizli geçitleri hiçbir zaman keşfetmediğini öğrense büyük düş kırıklığına uğrardı."
ağlamaya gidiyorum
"Özgürsün" dedi Harry.
"Evet... Ama ben aynı zamanda -bilmiyorum sana söyleyen oldu mu- ben senin vaftiz babanım."
Harry, "Evet, biliyordum" dedi.
"Eh... annenle baban beni senin velin tayin etmişti" dedi Sirius gergin bir tavırla. "Onlara bir şey olursa..."
Harry bekledi. Acaba Sirius onun sandığı şeyi "Tabii anlarım, yani, teyzen ve eniştenle kalmak istersen" dedi Sirius. "Ama... hani... düşün bakalım. Bir kez adım temize çıkınca... eğer sen... farklı bir ev istersen..."
Harry'nin mide boşluğunda bir patlama oldu adeta.
"Ne - seninle oturmak mı?" dedi, kazayla
başını tavandan çıkmış bir kayaya vurarak.
"Dursley'lerden ayrılmak mı?
"Elbette, istemeyeceğini tahmin etmiştim" dedi Sirius hemen. "Anlıyorum. Ben sadece düşünmüştüm ki -"
"Sen deli misin?" dedi Harry. Onun sesi de en az Sirius'unki kadar çatlak çıkmıştı. "Elbette Dursley'lerden ayrılmak istiyorum! Evin var mı? Ne zaman taşınabilirim?"
Sirius ona bakmak için bütün vücuduyla döndü.
Snape'in kafası tavanı sıyırıyordu, ama Sirius aldırıyora benzemiyordu.
"İstiyor musun?" diye sordu. "Ciddi misin?" "Evet, ciddiyim" dedi Harry.
Sirius'un kuru yüzü, Harry'nin onda gördüğü ilk gerçek gülümsemeyle aydınlandı. Bu tebessüm, şaşırtıcı bir değişikliğe yol açtı.
Sanki o bir deri bir kemik maskenin
arkasından, on yıl daha genç biri bakıyormuş gibi. Bir an için, Harry'nin annesiyle babasının düğünündeki gülen adama benzemişti.