Aybukemel.

Aybukemel.
@prmekubya
Özgür dünyam, gömüldüğü düşünce mezarlığımda gizli...
Çünkü o, acıdan ibaretti.
Titriyor, bir şeyler sayıklıyor, yerinde kıpırdanıyordu. Ve bunların hepsi çocukken yaşadıkları yüzündendi. Kötü rüyalar görüyordu. Has-ta olmaktan korkuyordu. Kâbuslarını kovmak için yanına uzanmıştım ama yetemiyordum acılarını ondan söküp almaya. -Rüzgar Ataoğlu
Sayfa 186·Kitabı okudu
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ona âşıktım. -Meltem
Beraber geçirdiğimiz günler arttıkça sevgim de artıyordu. Her geçen gün rüzgârına daha çok kapılıyordum. Tek istediğim onu ne kadar çok sevdiğimi görmesi ve bunu yüreğinin derinliklerinde hissetmesiydi. Belki o zaman aslında hiçbir zaman yalnız olmadığını, hayatımın her anında aklımda olduğunu anlardı.
Sayfa 134·Kitabı okudu
Alıntı
Sen olmasan olmazdı, anlıyor musun? -Rüzgar Ataoğlu
Sen olmasan, sana verdiğim o söz olmasa okula devam etmezdim. Yanında çalıştığım tamirciyle kendime yetecek kadar kazanırdım ama hayır... Seni kaybetmiş olsam da senden senelerce haber alamasam da hatta bir raddede öldüğünü dahi düşünsem de devam ettim. İki kişilik, birkaç kişilik kazanmak için bu bölümü yazdım. Senin için uzmanlık yaptım. Senin için bu kliniği açtım. Olur da bir gün geri dönersen sana yetebilmek için. Anlamıyorum o yüzden seni. Bana yük oluyormuş gibi hissetmeni anlamıyorum. Üstelik bunca sene seni aramışken ve nihayet bulmuşken...
Sayfa 130·Kitabı okudu
Alıntı
Her yerde bir denge kuran vardır.
Dengenin bozulduğunu sandım.-Meltem Dengemi sen bozdun. -Rüzgar Ataoğlu
Sayfa 112·Kitabı okudu
Alıntı
Evden çıkmaya bile korkan o zavallı kıza...
Bir zamanlar oynamayı çok seven, yaramazlık yapan, hiçbir şeyden korkmayan ve bununla övünen kız çocuğu da ağlıyordu. Ben de o kız çocuğuna ağlıyordum. Uçmak gibi uçuk kaçık hayalleri varken hayat şartlarının onu getirdiği noktaya... -Meltem
Sayfa 86·Kitabı okudu
Alıntı