Rumeysa ☆

Rumeysa ☆
@procyonn
Öd Tengri aysar kişi oglı köp ölgeli törümiş.
Sosyal Hizmet Uzmanı
Lisans
284 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Her ruh temaşe ettiği şeye dönüşür.
Reklam
Eğer ile meğeri evlendirmişler onlardan keşke doğmuş.İnsan en çok yaşayamadığı ihtimallerden yorulur.
BERAT GECESI DUASI
Bu çağın hengamesinden sana sığınıyorum Rabbim. Beni hayırlı işlerle ve hayırlı kişilerle karşılaştır.
Yoruldum...
Son zamanlarda fark ettim ki "yoruldum" demekten korkar olmuşum. Bunu söylediğim an sanki başıma bir şey gelecekmiş gibi bir his var içimde. Sanki dile getirirsem her şey daha da zorlaşacak, sanki evren "tamam o zaman buyur" diyecek. Oysa insan yoruluyor. Hem de öyle az buz değil. Fiziksel yorgunluk değil bu; ruhun, kalbin, zihnin yorgunluğu. Sürekli güçlü durmaktan, toparlayan olmaktan, idare etmekten... Kimseye yük olmamaya çalışmaktan. Ama bakıyorum da, çoğu zaman ağzımdan "iyiyim" çıkıyor. iyi değilken bile. Çünkü yorulduğumu söylersem sanki zayıf görüneceğim, sanki şükretmiyormuşum gibi algılanacağım. Belki de en çok bu yüzden susuyorum. Bazen kendi kendime kızıyorum. "Bu kadar yorgun hissetmen normal" demek varken, neden kendime bile izin vermiyorum? Neden dinlenmeyi değil de dayanmayı seçiyorum hep? Şunu fark ettim: Yorgunluğu inkar etmek, onu yok etmiyor. Sadece daha sessiz bir yere taşıyor. Sonra bir gün, hiç ummadığım bir anda taşıyor insanı. Belki de "yoruldum" demek bir felaket çağrısı değil. Belki bu bir şikâyet değil, bir ihtiyaç. Bir durma isteği. Bir nefes alma talebi. Artık şunu öğrenmeye çalışıyorum: Yorulduğumu kabul edersem, başıma kötü bir şey gelmeyebilir. Belki tam tersine... İlk kez kendime iyi gelmiş olurum.
Belki de en büyük zafer savaşmaya gerek duymadan sakinlikte var olabilmektir.
Reklam