S.

Şefkat artık burada bitmeliydi, toprak onu almalı ve saklamalıydı. Ne güzel bir istirahattı bu! Duyacağı tek ses ot saplarını ezen kuşların hafif ayakları olacaktı. Başının üstünde kimse yürümeyecek, rahatsız edilmeden yıllarca evinde kalacaktı. Bu günlük güneşlik bir ölüm, kırların dinginliğinde sonsuz bir uykuydu.
Sayfa 47·Kitabı okudu
Reklam
Altmış yıl çalışmıştı, madem yer işgal etmekten ve insanları rahatsız etmekten başka bir işe yaradığı yoktu, artık göçüp gidebilirdi.
Sayfa 43·Kitabı okudu
Ölünün huzurunda bütün kavgalar biter.
Sayfa 30·Kitabı okudu
Para ölümü zehirlerse, ölümden bir tek öfke çıkar. Tabutların üstünde insanlar dövüşür.
Sayfa 24·Kitabı okudu

S.

, bir kitap okudu
8/10
·48 syf.·
1 saatte okudu
·
Okunma: 03 Şubat 2026 00:00
·
2026 9. kitabı
Emile Zola
7.1/10 · 24,4bin okunma