promise
@promiseluvya
20 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Varisler evrenine bağlı bir kitap. Eğer "Varisler Oyunu"nu henüz okumadıysanız, bu yazı size spoiler verebilir, uyarayım. Kitabı yeni bitirdim ve şu an kalbim gerçekten kırık. O yüzden objektif yorum yapamayacağım.
Öncelikle, ana karakterimiz Eura... Sabahları tatlı bir prenses, geceleri ise bir suikastçı. Annesi ve kız kardeşlerinin intikamını almak için Malthazar’ı öldürmek istiyor. Bu nedenle onun eğittiği adamlardan oluşan bir ekibe katılıyor. Kanına girmeye çalışırken, onun aslında hiç de saf biri olmadığını fark ediyoruz.
Derken bir şekilde Fenris’e aşık oluyor. Fenris'e tam güvenecekken yazar bile onun betimlemesini "yeşil gözlü, yılan gibi, sinsi" şeklinde yapıyor. Yani baştan beri bir şeylerin ters olduğunu sezdiriyor. İhanet etmesi bu yüzden çok da şaşırtıcı olmadı ama yine de sevmiştim onu. Fakat sonrasında sandığımızdan daha kötü bir karakter olduğunu ögreniyoruz Ne olduğunu kitabın sonunda öğreniyorsunuz zaten...
Kalisa’ya gelirsek — ikinci favori karakterimdi. Sevgilisi yüzünden ihanet etti. (Detaylar spoiler içeriyor.) Kalbimi en çok burası kırdı. Durduk yere birden Fenris’e güvenmesi ne kadar doğru zaten elinden arkadaşlarını kurtarmıycaklar mıydı..m
Nathan'ın ihaneti ise... O çocukluk arkadaşıydı, hep "senin yanındayım" imajı verirken birden "senin gücünü kullanmak için yanındayım"a dönüştü. Kitabın ortasında içim dağlandı.
Sonlara doğru Eura’da kişilik bölünmesi mi yaşandı bilmiyorum ama zihinsel olarak çöktü diyebilirim. Ama gri karakterleri sevdiğim için, bu kitapta gördüğüm karakterler bana ilk kitaptakilerden çok daha gerçekçi geldi.
Yurt dışında yaşayan Eren, dedesinin vefat haberini alır almaz İstanbul’a gelir. Amacı, cenaze işlemlerini hızla tamamlayıp geri dönmektir. Ancak işler planladığı gibi gitmez. Çünkü yıllar sonra, çocukluğunun geçtiği, annesini kaybettiği ve dedesinden miras kalan Beyaz Ev’e adım atmıştır. Bu evde onu birçok gizemli olay beklemektedir, ancak bu gizemi çözmek sandığı kadar kolay olmayacaktır.
Kitabı 1 günde bitirdim beyaz evin gizemleri o kadar harikaydı ki erenin yerine sanki kendimi koydum bu yüzden oldukça sürükleyiciydi okuyun okutturun
İlk kitabı büyük bir keyifle okuduktan sonra, bu kitabın bir devam kitabı olacağını düşünmüştüm. Ancak, bu kitap birinci kitaptaki olayların yaşandığı tarihlerde, İstanbul’un farklı bir köşesinde, farklı bir ailenin hikâyesini anlatıyor. Baş karakterler Atlas, ikizi Talya, babaları Enzel ve arkadaşları Demir ile Ala. Ayrıca, kitabın başlarında ara ara adı geçen ancak son bölümlerde önemli bir rol üstlenen Kayra da var. Son bölümlerde Eren, Emris ve Sedat da hikâyeye dâhil oluyor. Birinci ve ikinci kitabın son cümleleri aynı ancak birincisinde Emris’in, ikincisinde ise Atlas’ın bakış açısından anlatılmış. En çok bu kitabı beğendim; korku ögesi oldukça yoğundu ve sanırım biraz gerildiğim için bu kadar sevdim.
"Tüm hikâye bodrum katında başladı, çatı katında son buldu."
Gizemler ve sırlarla örülü Beyaz Ev… Emris, Eren, Sedat, Atlas, Demir ve Ala, hem Beyaz Ev’in gizemini çözmek, hem Arden’i bulmak hem de tüm bu olayların arkasındaki kişileri tespit etmek için yeni bir maceraya atılıyorlar. Ülke ülke dolaşarak ipuçlarının peşine düşüyorlar. Tam nihayet başardıklarını düşündükleri anda her şey en başa dönüyor. Ancak hiçbir zaman pes etmiyorlar. Erenle ardenin aşkı bi tık ağır basmış gibiydi sadece ama beni rahatsız etmedi.
Oldukça sürükleyici bir polisiye roman. Keyifli okumalar!
Işıl Özsoydan'ın hayatındaki sahtelikleri fark etmesi ve bu gerçeklerle yüzleşme sürecini anlatıyor. Işıl, insanları "Yaralılar" ve "Şifacılar" olarak ikiye ayıran bir sosyal medya platformunda Oflaz Kantemiz ile tanışır. Bu tanışma, onun hayatındaki gerçekleri sorgulamasına ve içsel bir yolculuğa çıkmasına neden olur. Oflaz ise kendi geçmişindeki yaraları taşıyan gizemli bir karakterdir. İkilinin ilişkisi, her ikisinin de kendi iç dünyalarıyla yüzleşmelerine vesile olur
Kitabın özgün konusunu çok beğendim. Işılın iç dünyasını ,aile ve arkadaslarını gercek yüzüyle yüzleşmesi vs. Sonunu tahmin ediyordum oflazın dengesiz davranışlarını sebebinin anladım. biraz okurken deli bal filmini hatırlattı
