hasetçileri gamdan azad ettim/ zalimlere gizlice insaf ettim de/ kendi hakkımda kendim zulmettim.../ sabrımdan herkes feryada geldi/ sandım ki ben feryad ettim
"uyandığın zaman uyuduğuna inanmıyorsun,
buluşmayan iki suya dönüyor bakışların,
bir künye arıyorsun terleyen korkularına
ve teslim oluyorsun bir kulak hırsızına.."
"...ama yitirdin işte kendi izini bile,
açmayı beklerken kapandı gönül kapın,
kendini adadın, tutsak oldun
ölümü bekleme törenlerine
ve kurtulmak için kendinden
tütsü ve nazara inandın.."
"kendi ışığı vardı her adanın
çıplaklığına giyindiği bir gökyüzü,
her zaman gerdek olan yepyeni geceleri,
kendi uykusu, kendi dantelleri vardı
hepsi birbirine karışıyor belleğinde:
bir ses bir kokuyu çağırıyor -
birbirine dönüşen beş duyu;
birbirine dönüşen imgeler -,
bir pencereden sarkan mor gölge
bütünleşiyor işte
yıldızları ıslanmış bir kadın gövdesiyle.."
"kimseye kötülük etme,
yakınlarını bahtsız kılma,
kötülüğe gösterme yakınlık,
kimse korku duymasın senin yüzünden,
yoksulluk ve acı çekmesin
bahtsız olmasın,
hiçbir arkın suyunu çevirme başka yere,
sütü uzaklaştırma süt çocuklarının ağzından
ve yaşa..."