xx.
@pseudoo
seni ilaç sanmak, beni hasta etti…
küçük bir kızın isyanı sokak lambalarının altında büyür; dizleri yaralı, cepleri umutla doludur. annesi ona erken susmayı öğretmiştir, babası hiç dinlememiştir; o yüzden sesi biraz rüzgâr, biraz cam kırığıdır. okula giderken omzunda dünya vardır, dönerken akşamdan ağır. kimse fark etmez gözlerindeki karanlığı, çünkü çocukluk herkese masum görünür. küçük bir kızın isyanı yüksek ses sevmez; bir defter kenarında başlar, bir gün bütün şehri uyandırır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
