bir sanatçı güzel eserler yaratmalı ama bu eserlere kendi yaşamından bir şey eklememelidir. insanların sanata bir çeşit otobiyografi muamelesi yaptığı bir çağda yaşıyoruz. soyut güzellik anlayışımızı kaybettik. bir gün tüm dünyaya göstereceğim soyut güzelliğin ne olduğunu; bu yüzden hiç kimse dorian gray tablomu görmemeli.
içine duygu katılmış her portre sanatçının portresidir aslında; modelin değil. model yalnızca bir vesile, bir rastlantıdır. ressamın açığa çıkardığı şey model değildir; boyalı tuvalin üzerinde asıl ifşa edilen yazarın kendisidir. bu resmi sergilemek istemememin sebebi ruhumun sırrını ele verme korkusudur.
ama güzellik, hele ki gerçek güzellik, entellektüelliğin başladığı yerde biter. akıl, başlı başına bir abartı biçimidir ve bir yüzde var olan uyumu bozar.