Bir çocuğun sevgiye bağımlı ve bu konuda açgözlü olması onun, çocukluğunda bol bol sahip olduğu bir şeyden şimdi vazgeçmek istememesi anlamına değil, hiçbir zaman sahip olmadığı bir şeyleri aradığı anlamına gelir.
Gerçekten sevebilme kapasitesinin kapılarını açabilen tek şey, çocuk yetiştirmek için yapmaya mecbur olduğumuzu sandığımız şeyler değil, kişinin gerçekten yaşadığı hissi ve özgürlüğüdür.
Başkaları, çocuğu, anne-babanın çocuğu tanıttığı şekliyle görür. Daha önemlisi, çocuk da kendisini anne-babasının onu gördüğü şekilde görür. Terapi çoğu kez, kendimiz hakkındaki olumsuz his ve düşüncelerin aslında anne-babamızın bizim hakkımızdaki olumsuz his ve düşünceleri olduğunu keşfetmektir; bu keşif, görünmez prangalarımızı çıkarmamıza yardımcı olur.
İç sesimizin sertleşmesi, içimizdeki annenin ve içimizdeki babanın sesinin sertleşmesidir ve bu durumda çocuk küçük, zayıf, çaresiz kalır. Güçlü psikoloji içimizdeki çocuğun güçlü olduğu psikolojidir.