Havuzdayken her şeyi unutuyordum. Yalnızca açık mavi sualtının sessizliği vardı. Kulaçlarımın ritmi, nefes alıp verişim ve kalp atışlarım dışında her şey belirsizdi.
İnsan yüzü görmemişti yedi gündür. Yedi gün dediğin o kadar uzun değildi, insanları unutmaya yetmezdi. Ama yıkmaya yeterdi, değerleri, amaçları, sevgileri kül etmeye, baştan sona değiştirmeye yeterdi. Yetmişti de belki.