Ne güzel demiş Özdemir Asaf;
" Baharda kışı, kışında baharı özler insan. Ne uzaksa onu özler. Kavuşmak şart mı? Boşver... Bazı şeyler yokken daha güzel."🍂
"Hayır benim zavallı küçük hayvanım her şey hiç de yolunda değil," dedi. " Aksine, hiç bir şey yolunda değil. Ama ne olursa olsun, yaşamak lâzım değil mi? Ve diğerleri gibi deli olmamak lazım..."
Bununla beraber, benliğinde açılan yaranın deliği korkunçtu. Yıllar önce çektiği ızdırabı, sakin bir yaşantı içinde dindirmeyi, tam da başardığı bir anda, bütün varlığı, karmakarışık olacak bir şekilde sarsılmıştı.
Hayatımızın en trajik anlarında, bütün düşüncelerimiz darma dağınık olduğunda vücudumuz, anlaşılması imkansız bir korkuyla sarsılırken bile,garip bir mantık bazı düşüncelerle birleşir.