ade
@qofthebees
arılar ve arısızlar ile bir yolun çiçeklerini suluyorum ayrıca uzun bir aradan sonra tekrar kitapların içine dalıp yüzeye çıkmamaya çalışıyorum, burada her şey benim ve her şey benimledir!
Şu anda okuduğu kitap
Labirentin sonunda ölüm olduğunu bilmemize rağmen (ve bu benim her zaman bildiğim bir şey değildi - çok değil, kısa bir süre önce içimdeki ergen, ölümün sadece yaşlı insanlara
geldiğini düşünüyordu), şimdi beni ben yapan
yolun, labirentte tutturduğum o yol olduğunu
görüyorum. Ben bir nesne değil, - pek çok var olma şekli arasında - bir var olma şekliyim ve hangi yolları takip ettiğimi ve hangilerini bıraktığımı bilmek, benim ne olmakta olduğumu anlamama yardımcı olacak.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bir çocuk kendisini beslemeyi veya ne yemesi
gerektiğini bilemeyebilir, ama onun da karnı acikir.
Ben insanlarin bana güldüklerini kısa bir süre önce öğrenmiştim. Şimdi şunu fark ediyorum ki, ben de bilmeden bana gülerlerken onlara katılmıştım, işte, beni en çok üzen de bu.
Şimdi görüyorum ki, Norma bizim bahçemizde bir
çiçek gibi açtığında, ben yabani bir ot olmuştum. Sadece kimsenin beni görmediği köşelerde ve karanlık yerlerde yaşamama izin verilecekti.