Eskinin çalışma paradigması "çok çalışmak" idi ve o zamanın daha düşük titreşimlerinde bu olumlu sonuçlar üretti. Sonra ebeveynlerinizin zamanı geldi ve çalışma paradigması "akıllıca çalışmak" oldu; o dönemde gidişat hızlandı ve yaratımlar eskisinden daha hızlı ortaya çıkmaya başladılar. Bugün bu paradigmaları uygulamaya çalıştığınızda her ikisi de sonuç vermiyor. Çünkü bugünkü çalışma paradigması "tutkuyla çalışmak" tır ve siz yapmayı en çok sevdiğiniz şeyleri yaptığınızda gerçek sonuçlar ortaya çıkmaktadır.
Kabul etsek de etmesek de her birimiz varsayımlarla yaşıyoruz. Hepimiz hayat hakkında nadiren irdelediğimiz denenmemiş ve psikolojik olarak koşullandırılmış kavramları barındırıyoruz.
ben Işığı düşünmeyi seçiyorum. ışıkta kendimi güvende hissediyorum.
ve korkular üzerime geldiği zaman onları gökyüzünde gelip geçen bulutlar olarak görmeyi seçiyorum ve onlara yol veriyorum.