Ülkü bayram
@qwerty123456
39 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Dışarıda bir düşmanı olmayan insanın, kendi kendisinin düşmanı hâline gelmesi yani şeytanileşmesi kaçınılmazdır.
Reklam
"Eski çağın hastalığı duyduğu ihtiyaç hakkında." diyor, Gide; yeni çağın hastalığı ise sonu gelmez laubali bir ihtiyaçsızlık hakkında diyorum ben de.
Hayat, insanın zihninde saklayacağı fotoğrafları çektiği bir stüdyo ise; ölüm o fotoğrafların siyah beyaza döndüğü, koleksiyonun tamamlandığı andır.
Yalnızlık; insanlardan kaçıp içine kapanmak değil, kalabalığa sırt çevirmektir. Yalnızken ruh içe doğru katlanır. Işte o kat yerlerinden tutup açacak kişilere yüzünü dönmektir yalnızlık. Bu kat yerlerini de ruhu yalnızlıktan kat kat olmuş olanlar görebilir ancak.
Bir şeyi çok istediğimizde
Onu elde etme konusunda ilk hatamızı yapmış oluyoruz çok istemekle. Bir şeyi çok istediğimizde o kadar çok ona bağlanıyoruz ki kaybetme korkusunun bizi esir aldığını fark etmiyoruz. Bir şeyi çok istediğimizde onun büyüsüyle gözlerimizin bağlandığını anlamıyoruz bile. Elde etsek de, artık gözü bağlı bir esir olarak elde etmiş oluyoruz onu. Elde etmenin hazzı kölenin mutluluğuna dönüşüyor. Ne kendimizi ne de istediğimizi özgürleştirmiş oluyoruz böylece. Bir şeyi çok istediğimizde, tam o anda istediğimizi kaybetmiş oluyoruz. Sonsuza dek hem de.
Reklam