"Sonrası? Sonrası yine yok sevgili dört yaşım çünkü hafızan acılarını en azından dört yaşına kadar sildi ama sonrasını çok net bir şekilde hatırlıyorsun, değil mi? Hafızana lanet edecek kadar hatırlıyorsun, istiyorsun ki büyüdüğünde hafızan bu yaşlarını da silsin ama hayır. Bak buradayım, hatırlıyorum ve hafızam dört yaşımdan sonrasını hiçbir zaman silemedi."
"Başımı kaldırdım ve odadaki kırmızı loş ışık gözlerimi aldı; duvarlarda asılı olan ve banyo ettirilen fotoğraflara baktım. Hepsinde onlar vardı, o fotoğraf karelerinin hiçbirinde ben yoktum ve olamayacaktım da ama onların çocukluklarının yanında, benim çocukluğum da daima duruyordu çünkü aslında onlardan hiçbir farkım yoktu."