Ama sen değilsin suçladığım, sadece Tanrı'yı, sadece bu acıyı anlamsız hâle getiren Tanrı'yı suçluyorum. Seni suçlamıyorum, sana yemin ederim ki, öfkelendiğim anlarda bile sana karşı asla isyan etmedim. Bedenimin sancılar içinde kıvranıp asistan öğrencilerin tırmalayan bakışları altında utançtan kavrulduğunda, hatta acının ruhumu paramparça ettiği anda bile seni Tanrı'ya şikâyet etmedim; birlikte geçirdiğimiz o gecelerden dolayı asla pişmanlık duymadım, sana olan aşkımı asla ayıplamadım, seni hep sevdim ve benimle karşılaştığın o anı hep kutsadım. Ve bir defa daha o saatlerin cehenneminden geçmek zorunda kalsaydım ve öncesinde de beni neyin beklediğini bilseydim, yaptıklarımın hepsini tekrar yapardım, sevgilim, bir defa daha, binlerce defa yapardım.