Rumeysa Bilgiç

İnsanin kendine gelmesi, işe sarılması için çok az seye ihtiyaç duyması şaşırtıcı değil mi? Bazen iyi bir söz işitmesi yetiyor.
Sayfa 103·Kitabı okudu
Reklam
Bekleyeceğiz.. bu kadar çok bekledik, biraz daha bekleyebiliriz. Benim için de hiç endişe etmene gerek yok. Senin gelinin idim, şimdi ise bütün çocuklarının yerine oğlun oldum...
Sayfa 101·Kitabı okudu
“Bugün kendi kendime diyorum ki, eğer dünyadaki bütün insanlar, o gün bizim köyde olduğu gibi hep iyi şeyler düşünseydiler, çocuklarını, kardeşlerini, babalarını, eşlerini bizim kadar çok sevseydiler, belki savaş hiç başlamazdı.”
Sayfa 96·Kitabı okudu
“İyilik, yola düşen, yoldan toplanan bir şey değildir. Tesadüfen ele geçen bir şey değildir. İnsan iyiliği ancak başka bir insandan öğrenir."
Sayfa 68·Kitabı okudu
Gerçek mutluluk, yavas yavas, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakis açimizla, çevremizle, çevremizdekilere karsi davranisimizla dogrudan dogruya ilgili ve orantilidir. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek seylerin birikmesinden doguyor.
Sayfa 20·Kitabı okudu
Reklam