Rabia AYKAÇ

Rabia AYKAÇ
@rabia6
Gizlenir mi
Dönüp dolaşıp aynı şeyleri konuşuyor gibiyiz bu akşam ve yüreğimizdeki bir yalım aralıksız büyütüyor kederi Dalıp gidiyoruz durmadan kolluyor gibiyiz birşeyleri Yasayıp sakladığımız neydi neydi yalnızlığımızı çoğaltan Her sigara ayrılıklar gibi genzimizi yakıyor büsbütün çekiyor anıların ağıyla bizi Gizleyebiliyor muyuz dersin sıkıntıları ve tedirginliği bütün bir akşam kendimizden
Sayfa 69·Kitabı okudu
Reklam
gülüşün eklenir kimliğime
Gün biter gülüşün kalır bende anılar gibi sürüklenir bulutlar Ömrümüz aynılıklar toplamıdır yarım kalan bir şiir belki de Aykırı anlamlar arayıp durma güz biter sular köpürür de kapanmaz gülüşünün açtığı yara uçurum olur cellat olur her gece Her gece yeniden bir talan başlar acı ses olur, ses deli bir yağmur eski bir eylüle gireriz böylece Sığındığım her yer adınla anılır ben girerim, sokağı devriyeler basar bir de gülüşün eklenir kimliğime
Sayfa 60·Kitabı okudu
Savrulan külleri ömrümüzün
Bir kızın kocaman gözlerinde gördüm bulutların dağlara sessizce çöküşünü Çocuksu susuşları gördüm, kırılan sevinci ve kalbimi puslu yamaçlardaki pusulara saldım çobanlar çoktan inmişlerdi ovaya bense yapayalnız bir ağaçtım doruklarda Harelenen sularda bir yanık kokusu ve uzun boyunlu bir kızın gülümseyişi Işık zamana bağlı zamansa onun kocaman gözleridir artık Anladım tarih de yazılmaz bir aşkın sayfalarına düşmüyorsa gün Yalnızdım, yapraklarım dökülmüştü bir bir deryalara savrulup çöllere düşmüştü Bir duman tütüyor yine hangi kent yandı hangi sokakta vuruldu sevgilim Bir demet menekşe bir avuç toprak burkulan bir yürek miyim hep Sesimde bir yanma bir kekrelik uzayıp giden bir çöl yalnızlığı Gazeteleri okumuyorum başım dönüyor sulanmamış çiçekler gibi kuruyor her şey her şey bir yolculuğun hüznünü taşıyor gidip de gelmemek üzere bütün yüzler Puslu yamaçlarda bir çakal gölgesi bir dağ suskunluğu yürüyor kentlere
Sayfa 49·Kitabı okudu
Daha bir demet kır çiçeği alıp koyamadık vazoya Günler mi unutturdu bize sevinci yoksa aşındırdık mı kimi duyguları
Sayfa 47·Kitabı okudu
Özlemedim Seni
Hiç özlemedim seni Özlemek dostluktandır dostluğundan öte bulmalıyım seni Sıcaklığını bulmalıyım dokunuşlanı, kenetlenişi Terimizle sulanmalı yeryüzü güneş terimizde ışıldamalı sabah olunca Apansız fırtınalar çıkmalı sarsılmalıyım Özlemek yanında olmak isteğidir gülüşünü görmek biraz da Hiç özlemedim seni Saçlarına gül takmam bir ırmak gibi akıtırım ovaya soluğunla yanar dudaklanmın bozkırı Akkor halindeki ufuk bakır bir tel gibi eriyip gider kraterler ortasında kalırım Toprak yarılır birden su kirlenir Ürpertir bu coğrafya
Sayfa 40·Kitabı okudu
Reklam