Birilerini havaya uçuracak bombayı hazırlamak...yerleştirmek...sonra parça parça olduğunun haberini beklemek... belki sindiği köşede olacakları uzaktan izlemek; aklı almıyordu kötülüğün bu kadarını. İnsan başkalarının hayatı hakkında nasıl bu kadar acımasız, kötü olabiliyordu? İnsanın karanlık yanı dediklerinin yüzölçümü aydınlık yanından katbekat fazla olmalıydı.
Yalnızım. Yalnızız. Artık kimselerle oturup doğru düzgün konuşamıyoruz bile ! Şu yaşadığımız bilgi çağında , bu kadar az bilge kişi kalmış olması ne hazin değil mi?
Bir ömre kaç kelime? Ömrümüzün mezurasına sahip çıksaydınız eğer , içinizi kamaştıran , ruhunuzu parlatan onca kelime arasından kendi mağaranızın ağzını açacak büyülü kelimeyi hatırlardınız belki de .