Rabia Manas
@rabiamanas
Karmakarışıklaşmaktayım.
Sana dünyanın en güzel şiirini yazsam yazımın çirkinliğine bakarsın. Artık ne ben şiir yazarım ne sen bana bakarsın. Acın büyük acın başka çok başka. 'Aşkın aştı beni...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bir köşemiz vardı bizim, orada itilmiş bir muhitte
Bayağı şahsiyetler ve çoğu bigâne gariban-ca bazısı
Ker şefin âmâ orkestrası
Öyle inanılmaz öyle ürkünç öyle dayanılmaz
İniltiler ki arşı delen ufuklara karışan
Terliği kopmuş kız bisikleti çalınmış çocuk ağlar
Evde baba korkusu tanrıdan da öte
"Mala gelmesin cana gelsin" küçük zihinlerin temennisi ne çare
Kadınlar kapı önlerinde ta ki kocaları gelene dek
Koca korkusu babadan da öte
İki artı bir evler iki gam bir keder
Huzur kız çocuğu gibi çekyatta yatar
Keder rahat etsin diye sessizce gider
Yüzüne bakılmayan renkler vardır buraya özel
Muhabbet kuşları solgundur utanır uçamazlar
Kafeste yaşam yeğdir görülmekten
Yaşamamak yeğdir görülmekten.
Çiçekli yol hayaliyle yürünen kirli kaldırım taşları şahittir
Başımın nasıl eğildiğine ve nasıl kalktığına
Ben ki nefret ettim kibrimden affettim evimi
Soğuk bozuk emaneten duran kapı şahittir
Kalbimde vedanın çarpıntısı gözümde ışıltılı yol
Affetmedim kendimi yol batsın en dibe
Öfkem ah nefsimin kölesi bat sen de en dibe.
Tanrım çiçekli yol bağışla itilmiş muhite.
Rabia Manas
Rabia ManasKör ŞairŞiir
Yangın mı yanılgı mı bilinmez şu ateş
Yürür, yürür gözlerimden en derine
Bir zamanlar kömür diye sızlandığım
Sen değil miydin ey tutuştuğum, yandığım
Getir
Getir benim olsun kışlar, güzler
Orman dolusu baharlar sana, senden güzel kokmasın
Hor gördüğün sardunyalar sarsın kömürlerini
Anla sen diye ölüp bittiğimi...
Yollarına kuşlar düşürdüğüm, kör şairim!
Fanusa sızan yaşam değilmiş bildim.
Gelmedin...
Ümitlerim üşüdü bilmem kaçıncı bahar
Şimdi boş bir sandalye yanıbaşımda
Hayalin ısıtıyor soğumuş yavan kahvemi
Kahve yalnız içilir bilirsin
Bu eğik yürüyüşler, bu somurtkan yüz
Sevdiğim hayli çirkin hayli huysuzum
Dişlerim öyle eğreti duruyor ki sorma
Güldükçe biraz daha eksiliyorum.
Baktığın yerde değilim olmadım hiç
Saçlarım savrulmaz bir ağacın rüzgarında
Ben ki mutsuz evlerin sessiz çocuğu
Siyah yakışmaz benden başkasına.
Leyla ben olmak isterdim Mecnun
Bir şiir de benim için yak mısralarında dolanayım!
Ben ki okyanusta nefessiz balık...
Muhtaçlığım biraz da bundandır.
Bekleyen, hep bekleyen, ebedi bekleyen...
Kuş ölmedi biliyorum böylesi daha güç
Karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle.Şiir
Söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını
Yeniden bir Nil olup taşar mıyım çöllere
Kim giydirir başıma tacını nihayetin
Kim takar bileğime hürriyet künyesini
Karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle.
