“Bir kadını en iyi bir kadın anlatabiliyor, acısını en iyi o cümlelere aktarabiliyor.” Okuduğum bir çok kadın yazarların öykülerinin çoğunda rastladım Kiraz’a, Bergüzar’a,Zehra Teyze’ye çilesine aşık bir çok kadına. İsimleri belki farklıydı ama bu öykülerde ki bir çok kadının sonu hüsrandı. Ne olurdu Kiraz ismi kadar güzel bir ömür yaşasaydı ? Bu kitabın üslubuna , teknik hiç bir kısmına değinmeden kitabın bir kısmından alıntı yaparak sadece şunu diyebiliyorum. “Aklı yerinde değildi, asmış kendini deli kız...” Hiç bir gözyaşının gerçek sebebine bakılmadan deli diyecekler, kötü diyecekler, bir sürü yalanlarla donatacaklar bir sonu. Hiç biri de çıkıp bir ömür böyle mi biter yahu demeyecek. Bizlerin, kadınların hüsranla dolu biten ömürlerin arkasından...
Hiç kimse, ne ölü, ne diri, elimden tutmadı. Zaten bunu ben de istemedim. Çağdaşlarım beni düş kırıklığına uğrattı. Bense hiç kimseyi düş kırıklığına uğratmak istemedim.