“Insan kaybettikten sonra anlıyor her şeyin değerini . Hep söylerler ya, değil mi?”
Reklam
“Hiçbir yere. Yine de giderdik.”
“Dünya onu müsrif ve gösteriş düşkünü yapmıştı. Müsriflik ve kibir onu soğuk kalpli ve bencil yapmıştı. Başka nitelikleri yok ederek kendi suçlu zaferini ilan etmeye çalışan kibir onu gerçek bir beraberliğe yöneltmiş, o zaman da müsrifligin ya da müsrifligin ürünü olan ihtiyacın feda edilmesini gerektirmişti. Onu kötü sona götüren her kusurlu istek, aynı şekilde cezaya da götürmüştü.”
“Bana kalsa yine inanmazdım, çünkü akıl inanmak istemeyince her zaman şüphe edecek bir sey bulur…”
"Korkarım," diye cevapladı Elinor, "bir hareketin keyifli olması her zaman uygun olduğunu kanıtlamaz."
Reklam