Demek ki insan aradıklarında kaybolmak yerine bulduklarında mutlu olmayı Seçmeli asık yüzlü bakışların Soldurduğu akşamları değil taze umutların parıllaladığı gözlere demir
İnsan kendi hikayesinde kendine biçilen rolle bazen öyle kaptırıyor kendini sanki dünyada başka hikayeler yokmuş yanılgısını düşebiliyor oysa bambaşka hayatların içinde kopup gelen bambaşka çığlıklar aynı göksüm’ün göğsünde ergeç buluşuyor.
Çok sevmiş sebebler hocam çok sevmişse eğer o kapının onun için tek anlamlı bir gün onun kadar tekrar gidebilme ihtimalidir onun dışında girip çıkanlar senin dediğin gibi yolgeçen hanına çevrilen sadece lanet bir bilgidir o girene kadar kapı açık durur çürüyen ne kadar bekler