piedra
@rabx
13 Mart 1999
27 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Öncelikle bu bir inceleme yazısı tavsiyesi değildir (!)
Bu kitabı bitirmem neden bu kadar uzun sürdü diye sürekli düşünüyordum ve sebebinin kitaptan aldığım kokudan dolayı olduğuna karar verdim :D
Sevdim mi sevmedim mi bile bilemiyorum çünkü kitabın ana karakteri gibi yazar da çok manipülatif. Çünkü kitabın birinci bölümünde aldığım kokuyla ikinci bölümünde aldığım koku assssla aynı değil.
Kitabın isminden de anladığımız üzere kitabın konusu 'koku'. Kitap dört ana bölümden oluşuyor. Baş karakterimiz Grenouille'nin doğumu, çocukluğu çok etkileyiciydi ve birinci bölüm için çok iyi bir başlangıçtı. Kendi kokusu olmayan bir adamın kendine bir koku bulmaya çalışmasını anlatıyor aslında, ki kitabın dördüncü bölümündeki bu satırlar ile anlayabiliriz:
"Yalnız bir şeye yetmiyordu bu güç: Kendi kendisinin kokusunu almasını sağlayamıyordu. O zaman da, isterse bütün dünyaya karşı parfümü sayesinde Tanrı gözüksün- kendi kendini koklayamadıktan, onun için de kim olduğunu asla bilmeyecek olduktan sonra, hiçbir şey umrunda değildi, ne dünya ne kendisi ne parfümü."
Üzerine arkadaşlarınız ile çok güzel konuşabileceğiniz, akıcı, alt metinleri dolu olan bir kitabı kapatarak yeni yıla girdim.
Ek bilgi: Baş karakter Grenouille'nin Fransızca'da anlamı Frog yani kurbağa anlamına geliyormuş. Ki kitapta 40.sayfada yer alan şu satırlar ile yazarın niyetinin kurbağa balığı olduğunu düşündüm: "Çoğu zaman bir evin duvarına yaslanıp ya da bir köşeye büzülüp gözleri kapalı, ağzı yarı açık, burun kanatları şişmiş, sessizce duruyordu büyük, karanlık, yavaş yavaş akan bir suda duran yırtıcı bir balık gibi." Ve bu balık tıpkı yukarıdaki betimlemeye uyuyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Günlük yaşamımızda arka planda sürekli bizi didikleyen bir kavram olan dostluk üzerine yazılmış çok güzel bir kitap. Binlerce yıl öncesinde yazılmış fakat çok akıcı. Kitap diyaloglar şeklinde ilerliyor. Bir sayfası orijinal dili olan Latince, bir sayfası Türkçe çevirisi şeklinde ilerleyen oldukça kısa bir kitap. Cicero'nun çizdiği dost portresiyle yaşamayı denesem sanırım kendime ait bir ütopya kurmam gerekirdi...Bu anlamda 'dostluk üzerine bir kitap okusam ve her satırına hak versem' diyeceğiniz bir kitap. 'Hah işte budur!' diyerek biten bir yolculuğunuzun olacağını söylemeliyim :))
Övüngen askerler olmasaydı, komedilerdeki asalakların dalkavukluğu bize komik görünmezdi.
O halde biri gerçeği duymak istemezken, diğeri de yakan söylemeye hazırsa, ikisi arasında bir dostluklar yok demektir.