Kabuğunu Kıran İnci - Nadia Hashimi
Roman, Afganistan’da yaşayan Rahima’nın hikâyesi etrafında şekilleniyor. Rahima, “bacha posh” geleneği gereği bir süreliğine erkek gibi yetiştiriliyor. Bu durum ona kısa süreli bir özgürlük sağlasa da, büyüdükçe yeniden kadın kimliğine dönmek zorunda kalıyor ve bu süreçte ciddi zorluklarla yüzleşiyor.
Kitapta Rahima’nın hikâyesiyle paralel olarak, geçmişte yaşamış bir başka kadın olan büyüka büyük annesi Skekiba’nın hayatı da anlatılıyor. İki farklı zaman dilimindeki bu iki kadın karakter üzerinden, kadınların yüzyıllardır süren benzer mücadeleleri gözler önüne seriliyor.
“Kabuğunu Kıran İnci”, baskı altında büyüyen kadınların kendi kimliklerini bulma çabasını anlatırken, aynı zamanda umut ve direniş mesajı veriyor.
Afganistan’da kadın olmayı anlatan bir kitap. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
‘Coğrafya kaderdir’ sözü içime işledi bu kitabı okurken. Hem aileme hem de Mustafa Kemal Atatürk’e binlerce kez şükrettim.
Hem okumayı çok istediğim hem hiç okumak istemediğim bir kitap daha. İnsan olduğumdan utanacak kadar canımı acıtan bir hikaye. Ve bunlar gibi eminim binlercesi var.
Kitap Afganistan ın bir köyünde geçiyor. Taliban'ın yönetiminde ki erkek hakimiyetinin çok üstün görüldüğü, kadınların dünyanın en kötü yaratığı muamelesi gördüğü bir toplumda doğan Rahima'nın ve Rahima'nın büyük büyük ninesi Shekiba'nın paralel anlatıldığı hayatları.
Rahima beş kız kardeşten üçüncüsü. Annesi hiç erkek doğuramadığı için kötü muameleyi hak eden bir kadının kızı. Gerçi erkek doğursa da yine de korkunç canavarların zulmünden nasibini alacak.
Hikaye o kadar acı ki ama yine de hep bir umut var.
Kısacası Afganistan'da kadın olmak böyle bir şey. Şu an nasıl acaba???
Mutlaka okumanız tavsiyesiyle...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
“İnsan ruhu,ne derler bilir misin,insan ruhu için?Taştan sert,çiçek yaprağından narindir..”
Kadın olmak zor ama bazı coğrafyalar da çok daha zor.. Afganistan’da bu coğrafyalardan birisi. Çünkü bu ülkede kadınsan suçlusun, özgürlüğün yok ve ne yaparsan yap kimse için kıymetli olamıyorsun; eşin için bile.. farklı zamanlarda yaşayan iki kadın ama değişmeyen kaderleri.Rahima ve Shekiba.. Her ikisinin de verdikleri yaşam mücadelesi aynı, kendini kanıtlama çabaları, hayata tutunma istekleri ve en önemlisi de bir birey olarak yaşamak istemeleri. Kitapta Afganistan’da erkek çocuğu olmayan ailelerin”Bacha Posh” adı verilen gelenekten bahsediliyor. Her iki karakter de zamanında bu geleneği yaşıyor ama geçici süreliğine erkek olarak yaşamaları kadın olduklarını değiştirmiyor.Rahima babasının bir anda aldığı kararla bir erkeğin dördüncü eşi oluyor ve tüm hayatı değişiyor.Shekiba ise adının anlamı “ Hediye” olmasına rağmen yaşadığı sürece hep istenmeyen kişi oluyor ve zorluklarla mücadele etmesi gerekiyor. Kitabı okurken bir kadın olarak; kendi ayaklarım üzerinde durma şansına sahip olduğum için, hem aileme hem de bu imkanları sağlayan ATA’ma binlerce kere şükrettim. Kitap bir roman, bir kurgu olsa da üzülerek belirtmeliyim ki hâlâ bunları yaşayan insanlar var. Küçücük yaşta sırf başlık parası yüzünden evlendirilen kız çocukları, erkek çocuk doğurmadığı için eşi tarafından hor görülen kadınlar, okumuş olsa bile eşi istemediği için çalışamayan kadınlar ve daha nicesi... Kitap gerçekten çok etkileyiciydi, çok hüzünlü bir şekilde okudum. Son olarak demek istediğim şu ki coğrafya gerçekten kaderdir. Bu kitabı herkese gönül tavsiye eder ve keyifli okumalar dilerim
"Küçük bir kızdım sonra değildim.
Bacha Posh'tum sonra değildim.
Kız evlattım sonra değildim.
Anneydim ve sonra değildim."
İki farklı zaman diliminde, Afganistan'da yaşayan eşitsizliğe, baskıya,zulme karşı göğüs geren iki kadının Rahima ve onun büyük büyük annesi olan Shekiba'nın dokunaklı hikayesi.
Rahima, madde bağımlısı bir babanın beş kızından biridir. Erkek olmadıkları için okula gidemeyen, sokaklarda oynayamayan, özgürlüğü kısıtlanmış kızlardan. Rahima'nın annesi oğlu olmayan ailelerin sıkça başvurduğu, ülkede yaygın olan Bacha Posh
( oğlu olmayan ailelerin kızlardan birini ergenliğe girene kadar erkek kılığına sokup,erkek gibi davranmasını sağlamalarıdır) geleneğine başvurması sebebiyle Rahima hayal bile edemeyeceği bir özgürlüğe kavuşur. Fakat bu özgürlüğün de bir sonu vardı ve uzun sürmeyecekti.
Rahima'nın büyük büyük annesi olan Shekiba'da zamanında Bacha Posh geleneğinin uygulandığı, Rahima ile aynı kaderi paylaşan kadınlardan sadece biridir.
Rahima ve Shekiba istedikleri bu özgürlüğe kavuşabilecekler mi?
Bizler için çok sıradan olan hayatların bazı kadınlar için lüks ve ulaşılamaz olması gerçekten çok üzücü.Bir eşya kadar değeri olmayan, hiçbir yere sığmayan görülmeyen,duyulamayan kadınların kaderlerine karşı vermiş oldukları savaşın öyküsünü okuyoruz.
Anlamadığım aynı kaderi yaşamış kadınların bile güce ulaştıkları ilk fırsatta diğerini ezmesi ve eziyet etmesiydi.Zaten erkekler yeterince eziyet ederken kadının kadına düşmanlığı neden?
Yorumumu bitirmeden önce bizi diğer kadınlardan ayıran, birey olma hakkı tanıyan,toplumda söz sahibi olmamıza imkan veren Atam'ı anmazsam olmaz. Sonsuz şükranlarımı sunuyor,rahmetle anıyorum.
inanılmaz zor okuduğum bir kitap oldu... gerçekten erkeklerin kadınlardan neden bu kadar nefret ettiğini asla anlayamacağım :( hiç değilse rahima için bir umut ışığı var ve umarım da bir daha hiç üzülmez
Kabuğunu Kıran İnci
Yeni bitirdiğim ve üzerimde böylesine ağır etkiler bırakmış kitaplar hakkında bahsederken cümlelerimi toplamakta biraz zorlanırım.
Dünyada zor şartlar altında yaşamını sürdürmeye çalışan ne çok kadın var. Hiç düşündünüz mü?
Sokakta özgürce gezemeyen, okuma yazma öğrenme hakkından yoksun bırakılan, düşüncesini paylaşmasına bile fırsat verilmeyen sadece köle gibi kullanılan hor görülen kadınlar…
Kitabı okurken hemen hemen her bölümün sonunda sordum kendime. Böyle bir ülkede yaşasaydım ve bu şartlar altında bulunsaydım neler hissederdim veya hissedemezdim diye. Ancak düşüncesi bile o kadar korkunç geldi ki..
CANIM ATAM iyiki varsın ve hep varolmaya devam edeceksin
Biraz size kitabın içeriğinden bahsetmek istiyorum. Kitapta iki kadın ana karakterimiz var. Rahima ve Shekiba. Rahima hiç erkek kardeşi olmayan, madde bağımlısı bir babanın ve her şeye boyun eğen bir annenin çocuğudur. Hiç erkek kardeşi olmadığı için ailesi onu ‘bacha posh’ olarak yetiştiriyor. Yani kız olmasına rağmen erkek gibi yetiştirilip erkek gibi davranması isteniliyor. Bu gelenek Afganistan’da erkek çocuğu olmayan ailelerde yaygın olarak kullanılıyormuş. Doğası gereği kadın olan Rahima tabikide sonsuza kadar bacha posh olarak kalmıyor. Sırf aileden bir boğaz eksilsin diye küçük yaşta kendilerinden büyük adamlarla evlendirilerek kuma olarak gönderiliyorlar evden. İşte Rahima kuma olarak gönderildikten sonra başlıyor hikayesinin en acı kısmı. Annesinin ananesi olan Shebika’nın hayat hikayesini teyzesinden dinleyerek yaşamını sürdüren Rahima, gün gelir bir bakar ki onunla aynı kadere ortak olmuş.
Hayatın hep yarım bıraktığı iki kadının yürek yakan hikayesinin devamını yazarın kaleminden okumaya devam etmenizi tavsiye ederim.
Yazar adeta okuruna yaşananları anlatmamış resmen yaşatmış.