Her kayboluşun izleri kalır. En derinlerinde. Yüreğinin saklı deryalarında.
Kayboluşların ardından bir süre yolunu bulamazsın. Mevsimlere kapılır, gökkuşağına aldanırsın.
Hüzünlü anılardan kaçıp, bir sığınak ararsın. Yalnızlığın seni daha fazla koynunda ağırlamasını istemezsin.
Ama ebedi başarı gerçekleşmez.
Karanlık seni yutmaya başlar.
Bir kayboluş, bir yok oluş.
Cesetleşmiş şehirler, gömülü duygular...