“Çok merak ediyorum eğer mezarlarımız şeffaf olsaydı yine de çok sevdiğimiz insanları bu kadar kolay o toprağın altında bırakıp orayı terk edebilir miydik? Eminim korkunç zor olurdu. Şu an yaptığımız tek şey kapalı bir kutuyu toprağın altına gömmek. En başta da dediğim gibi söz konusu ölüm olduğunda görmemek insanın en büyük savunma mekanizması.”
Şu hayatta bizim için en büyük işkence -belirsizlik- dediğimiz süreçtir. İnanın en kötü senaryo bile uzun süreli belirsizliğin yarattığı hasar kadar beynimize zarar verici değildir.
"İnsanlık olarak sağlığımıza ne kadar dikkat edersek edelim asla kaçamayacağımız bir katil var Falin. Eninde sonunda bizi bir yerde bulup, öldürecek olan o katilin adı zaman. Ne garip değil mi? Katilini tanıyorsun ama ondan kaçamıyorsun.”