Casus olmak şöhreti değil, gizliliği gerektirirdi. The Book of Honor: The Secret Lives and Deaths of CIA Operatives (Şeref Kitabı: CIA Görevlilerinin Gizli Yaşamı ve Ölümü) kitabının yazarı Ted Gup şöyle demiştir: "Kültürün tamamının bu fedakârlığın boyutunu idrak etmesi zordur. Çünkü bizler tanınmayanın var olduğunun kabul edilmediği bir şöhretler kültüründe yaşıyoruz. Casuslar ise tanınanın varlığının sona erdiği bir kültürden gelir. Işık öldürücüdür."
Sayfa 315
"Fakat kötü tarafları da var. Devlet, düzgün işlemeyen bir yapıdır. Güvenlik zafiyeti. Berbat yönetim. Az sayıda ve kabiliyetsiz personel. Kısıtlı bütçe. Haberin olsun." "Peki ya gizlilik ne olacak? Bunun geri dönüşü yok," diyerek malumu ilam ettim. "Aynen öyle. Hayal bile edebileceğinden fazla medya ve diplomasi olacak. Kendini hazırla çünkü işin bu yönü çok önemli. Ayrıca CIA'in dışarıdan nasıl göründüğüne de kendini alıştırırsan iyi olur. Çok farklı ve pek de hoş değil. Gizli Servis'in kâinatın merkezi olmadığını göreceksin."
Sayfa 314
Dört farklı siyasi seviyede düşünüp, tasarlayıp hareket etmemiz icap ediyordu: Yerel, ulusal, bölgesel ve küresel.
Sayfa 312
Bana göre Birleşik Devletler'in terörle mücadele çerçevesi çok dar ve konvansiyoneldi. Birkaç noktanın altını çizdim. "İlk olarak, uluslararası ilişkilerde ulus devletler en önemli örgütsel yapı olarak varlığını korumaya devam edecek olsa da el-Kaide gibi devletsiz unsurların önemi gittikçe artacaktır. Stratejik düşüncemize devletsiz unsurları, düşmanları ve müttefikleri de dâhil etmeliyiz. Onların önderleri de büyük önem arz edecektir. Seçili devletsiz önderleri desteklemeye ya da zayıflatmaya hazırlıklı olmalıyız. Her zamankinden daha aşikâr biçimde stratejik manzaranın parçası hâline gelen insan arazisinin haritasını çıkarmalıyız. Bu da daha çok ve iyi istihbaratla olur."
Sayfa 311
CIA'in hataları olsa da espiyonaj ve savaşta hatasız olmak mümkün değildi.
Sayfa 310