Tepede ince bir yağmur
Dilde bir şiir mahur
Uyuyor işte İstanbul
Ben sokakta yalnızken
Elime yüzüme bulaşınca hayat
Gece evime dönerim hep sallanarak
Kimseye kalmadı yalvaracak hâlim
Elime yüzüme bulaşınca hayat
Gece evime dönerim hep sallanarak
Kimseye kalmadı yalvaracak hâlim
Astım isyan bayrağını gönderde durur!
Astım isyan bayrağını gönderde durur!
Ben düşerim, kalkarım da
Eyvallahım yok yine
Sana darılmadım takılma
Böyle küçük şeylere
Yandım, söndüm
Kendi kendime
Bütün hatalarımı kayıklara bırakmışım
Bi kaptan gibi kalmışım
İçerdeyim, dokunmayın
Bi araba heriften fena dayak yemiş gibi
Düz çizgide yürüyemeyen
Kendi çizgilerini çeker
Evrende bir toz tanesiyim
O toz tanesi güzel içer
Derler bana akşamcı
Mermer kafam, az sancım
Herkes hakkımda savcı, yargılıyor