Hayattan dışarı çıkıp soluklansam diyorsun
Bilmediğin onlarca şeyin peşinden koşuyorsun
Hatır için yaşamaktan fazlasını yapmalısın
Yoksa gece yağınca kapkaranlık olacaksın
Bu yol nereye gider bilmem ama yürüyorum işte
Yüzüme vuruyor arada fırtınası, korkuyorum ne var?
Düşe kalka büyüyorum işte
Biraz yaram var ama geçecek bu gidişle
Tepede ince bir yağmur
Dilde bir şiir mahur
Uyuyor işte İstanbul
Ben sokakta yalnızken
Elime yüzüme bulaşınca hayat
Gece evime dönerim hep sallanarak
Kimseye kalmadı yalvaracak hâlim
Elime yüzüme bulaşınca hayat
Gece evime dönerim hep sallanarak
Kimseye kalmadı yalvaracak hâlim
Astım isyan bayrağını gönderde durur!
Astım isyan bayrağını gönderde durur!
Ben düşerim, kalkarım da
Eyvallahım yok yine
Sana darılmadım takılma
Böyle küçük şeylere
Yandım, söndüm
Kendi kendime
Bütün hatalarımı kayıklara bırakmışım
Bi kaptan gibi kalmışım
İçerdeyim, dokunmayın
Bi araba heriften fena dayak yemiş gibi