kaybedince anlarsınız birilerinin kıymetini. sanatçılarda da öyle oldu. van gogh mesela o yaşarken onun değeri bilindi mi? bilinmedi ama ölünce daha çok bilindi, daha çok sevildi. şimdi ise çoğu insanın sevdiği, değer verdiği belkide akıllarında daima kalacak bir sanatçı. peki neden hayatınızda ki insan/insanlar gidince onun değerini, kıymetini biliyorsunuz da o hayatta iken ya da hayatınız da iken bilmiyorsunuz? bunu neden yapamıyorsunuz, yapamıyoruz hiç düşündünüz mü? bence bir gün bunu iyicene düşünelim olur mu? çünkü bazı şeyler için çok geç kalmış olabiliriz.
içten içte yine ama yine güzel olmadığını, çirkin olduğunu, sen ne yaparsan yap yine kendine, insanlara yaranamadığını söyleyen, seni küçük düşüren, gören ve susmayan bir zihin var ve sadece seni yoruyor işte.