Onları zamanla geliştiriyoruz, çünkü ideallerimiz bulanık ve deneysel, bilgimiz de çok sınırlı; çünkü bizim beceriksiz ellerimizde Doğa da ürkek ve yavaş.
Göz ardı ettiğimiz bir doğa yasasıdır bu; değişim, tehlike ve belanın telafisi olan entelektüel kıvraklık. Ortamıyla mükemmel uyum içindeki bir hayvan kusursuz bir mekanizmadır.Doğa asla, alışkanlık ve içgüdü işe yaramaz oluncaya dek seslenmez zekâya. Değişimin ve değişim ihtiyacının olmadığı yerde zekâ yoktur.Sadece bir sürü ihtiyaç ve tehlikeyle baş etmek zorunda kalan hayvanlar zekâdan pay alır.