Enes'ten (ra) rivayet edildiğine göre Resûlullah (sav) oğlu İbrahim'in yanına girdiğinde o, ruhunu teslim ediyordu. Bunun üzerine Allah Resûlü'nün gözleri yaşardı. Abdurrahmân b. Avf:
-Sen de mi ağlıyorsun Ya Resulallah, deyince Peygamber(sav):
-"Ey İbn Avf, bu gördüğün rahmettir!" dedi ve göz yaşları birbiri ardınca dökülüverdi.
"Göz yaşarır, kalp mahzun olur. Biz ancak Rabbimizi razı edecek sözleri söyleriz. Ey İbrahim, biz senden ayrılmaktan dolayı çok üzgünüz." buyurdu.
Yüce Allah’ın, kullarının her hâlini, geçmiş ve geleceğini, âkıbetini bilmiş olması, onların programlanmış birer robot gibi bir yazgıya mahkum oldukları anlamına gelmez. Kullar için hayat fırsatlar ve imkânlarla doludur.Herkes, hür iradesine göre yolunu seçer ve sonucu kendisi hazırlar.