Dedim üzgün ve aklı selimim.
Yine de insan kalbine söz geçiremezmiş bazen.
Hüznüm, kontrolüm dışında zaptı zor bir şeymiş.
Tıpkı bir kuşun nereye konacağını tahmin edememek gibi.
“Sen benim limanımdın ben senin denizin.
Nerede terk ettiği görülmüş limanın denizi?
Bu vicdanla sen benden uzak dur, en iyisi.
Sen galiba hoşgörü ülkesinde yenisin.”