Rabia Demir

Gücüm hiç ama hiç yetmiyordu.
Sayfa 332
Reklam
Denize düşmüşüz sanki, elimizde olmadan oradan oraya sürükleniyoruz...
Sayfa 332
Oysa benim hastalığım yakında büsbütün serecek beni yere; patırtısız, acısız. Bu düşünce en küçük bir üzüntü vermiyor bana ama senin uzaklarda hasta olduğun düşüncesi beni yerle bir ediyor, çok acı...
Sayfa 323
Yakınıyorsun Milena, sözle değil, susarak yakınıyorsun mektuplarında
Sayfa 321
Ne yazık ki insan kendini sözcüklerin içine olduğu gibi koyamıyor; koyabilse ne iyi olurdu, karşı gelindi mi, sözcük savunurdu kendini ya da yok olurdu...
Sayfa 316
Reklam