Rabia Demir
@rdmr
22 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dün seni gördüm düşümde. Ayrıntılarıyla anımsayamıyorum ama birbirimizde eriyorduk durmadan... Sen, ben; ben, sen oluyordum.
Yalnız yaşayabiliyorum daha ama biri geldi mi, bitiyorum. Gücüyle beni canlandırmak için önce öldürüyor sanki, sonra da gücü yetmiyor diriltmeye.
Sayfa 373
Hiç benzemiyordun kendine, hortlak gibi bir şeydin, sanki tebeşirle karanlığa çizilmiştin, kollarıma atıldığında cansızdın,belki sevinçten bayılmıştın; bilmiyorum iyice, belki bendim birinin kollarına atılan...
...sezmiyorlardı, onların dünyasında yoktum, etkileyemiyordum onları; varlığımın yolu, benim yolum onların dünyasından geçmiyordu.
Karanlık burası, karanlık bir evde oturuyorum; burada yalnız alışık olanlar yaşayabilir, onlar bile güçlük çekiyor.