Park Avenue'nun köşesindeki bar dışarı bir tabela koymuştu. BİRA GÜNÜ - saat 2'den itibaren, diyordu ama insanlar şimdiden kuyruğa girmişlerdi bile. Bir bardak bira için bu kadar beklemeye değer miydi, hele bu yılki bira fiyatlarıyla. Hep bir şeylerin azlığından, tahıl tayınlarından ondan bundan konuşuluyordu ama bu sıcakta bira geldiği gibi bitiyordu. Üstelik bu fahiş fiyatlara rağmen.
"Ama hayatımızda yeterince bulut var, onun için göktekiler olmadan da yaşayabiliriz." Bu sefer kalabalıktan yükselen tepkinin öfkeli bir tonu vardı. "Yetkililer çalışmamızı engelledi, çalışacak güçte veya kapasitedeymişiz mühim değil onlar için; bir de bize, güya hayatımızı idame ettirmeye yetecek ufacık, rezil, onur kırıcı sadakayı bağladılar ama bir taraftan da bu paranın yıldan yıla, aydan aya, günden güne gittikçe daha az şey satın alması için ellerinden geleni yapıyorlar..."
...
.....
........
"...sizi tekrar birleşmeye çağırıyorum... bizi fakirliğe, açlığa, unutulmuşluğa iten güçler...artan hayat pahalılığı sildi süpürdü.."
...
....
.....
"...ikinci sınıf vatandaş, hatta, üçüncü, dördüncü sınıf vatandaş muamelesini kabul etmeyeceğiz, ocağın pis bir köşesinde uygulayıp açlığa terk edilmeyi de kabul etmeyeceğiz..."
Çocuklara verilen dini eğitimden bahsedebilir misiniz biraz?"
"O görevi bizim için robot papazlar yerine getiriyor.
"Öyle mi?"
Bu fikri kadim inanç Aşkın Freudculuktan aldık. Robot
papazlar, çocuklara da yetişkinlere de aynı şekilde yol göste riyor. Onların sosyal matristeki sorunlarını dinliyor. Onların daimi dostu, sosyal rehberi, din eğitmeni. Bu papazlar robotik oldukları için her soruya eksiksiz ve değişmez cevaplar verebiliyor. Bu da büyük Uyum çalışmasına yardımcı oluyor."
"Belli ki oluyor. Peki insan papazlar ne yapıyor?"
"Onlar robot papazlara gözetmenlik yapıyor."
"Çocukken gelişmiş bir ekim-hasat makinesi yapmıştım. Tasarım şimdiki modellerin yaklaşık üç katı iş yapıyordu. İnanır mısın, gerçekten onu satabilirim sanmıştım."
"Satabildiniz mi?"
Yok, canım. O zamanlar patent dairesinin oyunlar bölümü haricinde tamamen kapandığını bilmiyordum." "Öğrenince kızdınız mı?"
"O sıralar biraz kızmıştım. Ama kısa sürede fark ettim ki elimizdeki modeller yeter de artar bile. Daha etkili ya da maharetli icatlara gerek yok. Bugünün insanı elindekiyle mutlu. Zaten yeni icatlar insanoğlunun hiçbir işine yaramaz ki. Dünya'nın doğum ve ölüm oranları aynı, ayrıca herkes her istediğine sahip.