Düşman ne kadar da yardımsever görünüyordu, düşman ne kadar da çekici görünüyordu.
Ancak benim iyi bildiğim bir şey vardı: Ne olursa olsun günün sonunda düşman yine düşmandı.
"Yanlış bir şey yaptığınızı düşünmüyorum, bir abla kardeşiyle bu şekilde konuşmamalı."
"Ben hep yanlış yaparım."
"Neyse ki artık ben varım."
"Sen ne yapacaksın ki?"
"Sizin için mi?" dedi ve bir süre sessiz kaldı. "Her şeyi, İnci Hanım."