Eylül Yardım
@readersep
27 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Rüya olsaydı, o odaya girmek isterdim. Annemin yanına oturmak isterdim. "Benden neden hep nefret ettin?" diye sormak isterdim. "Yanlış açıdan bakıyorsun. Senden nefret etmedim. Seni çok sevdim. Seni korudum. Zarar görmeni engelledim," demesini isterdim. "Öyle mi?" derdim, başını sallardı. Babamın kim olduğunu sorardım, dünyaya gelmiş en kötü adam olduğunu söylerdi. Ondan kurtulmak için hayattaki her şeyden vazgeçtiğini söylerdi. Beni tek başına büyüttüğünü, elinden gelenin en iyisini yaptığını söylerdi. "Teşekkür ederim," derdim. Bana sarılırdı, hiç de tuhaf kaçmazdı. Sanki herhangi birinin herhangi birine sarılması gibi olurdu. Hayatımın bürünlüğü, daha önce yaşanan her şey kaybolurdu ve her şey çok daha iyi olurdu.
Reklam
İşte o zaman anlamıştım: hayatlarımızda dibe battıkça batarken bile hep ayrıydık. Düşmek ama bir başkasına tutunduğun için yalnız kalmamak nasıl bir histi, merak etmiştim.
"Biz hiçbir yerde uzun süre kalmayız," diye itiraf etti Bessie.
"Aman," dedi annem. "Ömrün boyunca tek bir yerde kalmaktan iyidir."
Bir şeyler istemekten nefret ederdim, hele annemden istemem gerektiğinde, daha da çok nefret ederdim.
Yırtıcılığı öyle göz kamaştırıcıydı ki böylesini öğrenemezdiniz, öyle doğmuş olmanız gerekirdi.
Reklam