Elif
@readwithelif
Reklam
Bazen düşünüyorum da, aşk varlığımızın doğum sancısı değil mi?
Ağına düşürdüğü biz sefil yaratıklar ya acılar içinde tükeneceğiz,
ya da insana olan aşkımızı Tanrı'ya yönelteceğiz.
Az kişiye nasip olmuş bir yeniden doğuş bu.
Böyle doğmak isterdim;
çünkü aşkım ölümüm oldu benim.
Şairlik taslamıyorum.
Gerçek bu : Sen olmayan her şey için ölüyüm ben.
Bırak, sana ait her şeye sadakatle üzüleyim.
Bahtsızlık da olsa her şeyi bileyim.
İç çekişlerim karışırsa seninkilere,
Belki ikimizin de acısı hafifleyecektir. Ne dersin?
Örtüldük tepeden tırnağa, ama kadınız biz.
Bu örtünün altındaki de Heloise; her dişiden daha fazla dişi.
Ve aşk... Ona bir Abelard öğretisi.
Biliyor musun? Başım göğe ererdi sana bakarken.
Sanki bende olmayan her şey sende vardı.
Sanıyordum ki, tüm acıları geride bırakacak kadar güçlüsün.
Yanılmışım. Zayıflıktan değil acıların.
Öylesine güçlüsün ki, göz göze yaşıyorsun acılarla.
Sakınmıyorsun ,gözlerini kaçırmıyorsun onlardan.
Reklam