..her şey bir iç üşümesine, acı bir vazgeçişe dönüyordu. Dünya, insanlardan yapılmış bir yalnızlıktı da bunu anlamak için akşam ve yağmur gerekiyordu..
Abdullah bin Âmir bin Rebîa (radiyallahu anhüma) şöyle diyor: "Ben daha çocukken Resûlullah ﷺ evimize geldi. Ben de oyun oynamak için dışarı gidince annem, 'Ey Abdullah, bak burada ne var, gel de sana vereyim' diye seslendi. Bunun üzerine Resulûllah ﷺ, ' (Bunu söylerken) ona ne vermek istemiştin?' diye sordu. Annem, 'ona hurma vereceğim' deyince Resulullah ﷺ, 'Eğer dediğini yapmasaydın bu, senin üzerine bir yalan olarak yazılırdı' buyurdu."