Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monoman insanların her türü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir...
İyi mi, kötü mü olduğunu bilmem ama bazı şeyleri kırıp dökmenin bile kendine özgü bir tadı var. Bu açıdan, ne refahı, ne de acıyı yeğlerim. Ben, kişisel kaprisimden, onu istediğim anda tatmin edebilme olanağımın olmasından yanayım.