Hatice kübra
@reclusive
10 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Ama şunu gayet net görüyorum ki bizim "yalnız ve güzel" ülkemizde sanatçılarımız için yol çok dikenli. Yalnızlık, anlaşılamama, sesini duyuramama, tatminsizlik diz boyu.
Hatta sadece sanatçılar için değil, duyarlı okuryazar, sanatsever olan için bile böyle değil mi? Konu klasik müzik olduğunda bu güçlükler daha da katmerleniyor sanki.
Hem kısıtlı bir kitleye hitap ediyorsunuz, hem başarınızı sanatsal olarak değerlendirip yazabilecek eleştirmen bir elin parmakları kadar az, hem de anlamayıp eleştiren, ahkâm kesen çok.
Türk halk müziğinin de en yalın fidanı Âşık Veysel'dir kanımca.
Toprağın annesi
Sivas bozkırında bir yeşermişlik
Bir emek toprağa
Ve bin yıllara...
Veysel söylerken güzel ses yoktur
Ama o şudur:
Kabullendiğimiz şey olan ses toprağın sesi olur
Toprağın sesi "güzel" mi olur?
Hayır.
Güzel olmalı mıdır?
Hayır.
Picasso sanatı güzel olduğu için mi iyidir?
Hayır.
bizim hârikalar yarışması
Eşeğin konuşması, insanın yük taşıması normal değildir. Ama bazı insanlar, eşeğin konuşmasına had hayranlık duyarlar. Oysa eşeğin yük taşıması, insanın da konuşması doğru olandır.
.
.
.
_ Yani, dedim, çocuk çocuk olursa normaldir, büyük olursa değil.
